Main pages

Surah Fecr Suresi

Türkçe

Surah Fecr Suresi - Aya count 30

وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾

Andolsun ağaran sabaha.

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴿٢﴾

Ve on geceye.

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾

Ve çifte ve teke.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

Ve ışırken geceye.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾

Bu antta büyük bir şey yok mu aklı başında olana?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

Görmedin mi Rabbin neler yaptı Âd'a?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

Direklerle dolu İrem'e.

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾

Öylesine bir şehirdi ki yaratılmamıştı eşi şehirler arasında.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

Ve vadileri oyan, kayaları kesen Semud'a.

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

Ve direk gibi sağlam kumandanları olan Firavun'a?

ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾

Öylesine ki azdılar şehirlerde.

فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

Derken bozgunculuğu çoğalttılar oralarda.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

Derken Rabbin de onlara bir azap kamçısıdır, yağdırdı.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

Şüphe yok ki Rabbin kullarının yollarında, pusudadır, onları görüp gözetir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

İnsan, öyle bir mahluktur ki Rabbi, onu sınadı da büyüttü, ve nimetler verdi mi, Rabbim der, layıktım da büyüttün beni.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

Ve fakat sınadı da rızkını daralttı mı, Rabbim der, alçalttı beni.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

İş öyle değil, hayır; siz, ne yetimi ağırlıyorsunuz.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

Ve ne birbirinizi, yoksulu doyurmaya teşvik ediyorsunuz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾

Ve mirası, habbesine dek yiyorsunuz.

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾

Ve malı, alabildiğine seviyorsunuz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾

İş öyle değil, hayır, yer bir kere paramparça olup dümdüz bir hale geldi mi.

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾

Ve Rabbinin emri gelip çattı da melekler, safsaf oldu mu.

وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

Ve o gün cehennem, ortaya çıktı mı, insan, öğüt alır, anlar ama öğütün, anlayışın artık ne faydası var ona?

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

Keşke der, önceden, daha sağken iyilik etseydim.

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

Derken o gün öylesine bir azaplandırır onu ki kimsecikler, o çeşit azab edemez.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

Ve öylesine bağlar onu ki kimsecikler, o çeşit bağlayamaz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

Ey iyideniyiye inanmış, şüpheden kurtulmuş can.

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

Dön Rabbine, ondan razı olarak ve rızasını kazanmış bulunarak.

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾

Artık katıl kullarımın arasına.

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

Ve gir cennetime.