Shqip Feti Mehdiu
Surah Abasa ( He frowned ) - Aya count 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾
U vrenjt dhe ktheu shpinën
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾
Se i pat ardhur i verbëri.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾
Ku e di ti, ndoshta do të pastrohet.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾
Ose të këshillohet dhe këshilla të jetë me dobi.
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾
Dhe nëse ai nuk pastrohet, ç’ke ti?
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾
Kurse ai që të vjen me vrap,
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾
E ti nuk ia vë veshin atij!
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾
Kurrsesi! (ashtu mos bën) Ajo është mësim.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
Andaj kush do e merr atë mësim (Kur’anin).
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾
Është në fletë të respektuara,
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾
Të lartësuara, të pastruara.
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾
Në duar të ambasadorëve (engjujve);
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾
Fisnikë e të pagabueshëm.
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
Qoftë shkatërruar njeriu! Po sa mohues i madh është!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾
Prej çka e ka krijuar Ai?
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾
Nga pika e farës e ka krijuar dhe e ka aftësuar,
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾
Pastaj rrugën ia ka lehtësuar,
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾
Pastaj e vdes dhe e varros
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾
Jo! Ende nuk e ka zbatuar çkai ka urdhëruar Ai.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
Le të shikojë njeriu ushqimin e vet
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾
Ne e kemi njomë me shi të mjaftueshëm.
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾
Pastaj e plasarisim tokën dhe e çajmë,
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾
Për nevoja tuaja dhe kafshëve tuaja.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
E kur të vijë ushtima shurdhuese:
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
Atë ditë kur njeriu ik nga vëllai i vet
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
Edhe nga nëna edhe nga babai i vet,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
Edhe nga shoqja e vet dhe djemt e vet,
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾
Atë ditë secilit njeri do t’i mjaftojë çështja e vet.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾
Atë ditë disa fytyra do të jenë të ndritura,
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾
Kurse disa fytyra atë ditë do të jenë të pluhrosura,
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
Do t’i mbulojë terri i fortë.
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
E ata janë mosbesimtarët e mbrapshtë.