English
Chinese
Spanish
Portuguese
Russian
Japanese
French
German
Italian
Hindi
Korean
Indonesian
Bengali
Albanian
Bosnian
Dutch
Malayalam
RomanianSurah Ash-Shuara ( The Poets )
қазақ тілі
طسٓمٓ ﴿١﴾
Та. Син. Мим.
تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾
Бұл айқын Құранның аяттары.
لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ ﴿٣﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) олар ииан келтірмеді деп, өзіңді жоя жаздадың.
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ﴿٤﴾
Егер қаласақ, Оларға аспаннан бір мұғжиза түсірер едік те, оған бой ұсынушыларға айналар еді.
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿٥﴾
Оларға Рахманнан жаңа бір үгіт келсе-ақ болды, олар одан бет бұрады.
فَقَدْ كَذَّبُواْ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦﴾
Олардың жасынға шығарып, мазақтаған нәрселерінің түсінігі өздеріне жалғастырылады.
أَوَلَمْ يَرَوْاْ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ﴿٧﴾
Олар жер жүзіне қарамай ма? Онда әр түрлі көркем өсімдіктөр өсірдік.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٨﴾
Рас бұнда ғибрат бар да, олардың көбі сенуші емес.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) Раббың тым үстем, ерекше мейірімді.
وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿١٠﴾
Сол уақытта Раббың Мұса (Ғ.С.) ға: \"Залым елге бар\" деп, үндеді.
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾
\"Перғауын еліне. Олар қорықпай ма?\"
قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Раббым! Рас мен олардың мені жасынға шығаруынан қорқамын\" деді.
وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ﴿١٣﴾
\"Көңлім тарайым, тілім жүрмейді. Сондықтан Һарүнға да пайғамбарлық бер!\"
وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿١٤﴾
\"Мен оларға күнәкармын. Сондықтан олардың, мені өлтіруінен қорқамын!\"
قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴿١٥﴾
(Алла Т.): \"Әсте олай емес! Екеуің де мұғжизаларымызбен барыңдар. Расында Біз сендермен бірге әр нәрсені естиміз\" деді.
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٦﴾
\"Дереу екеуің Перғауынға баршы: \"Біз бүкіл әлемнің Раббының елшісіміз;\"
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٧﴾
\"Израил ұрпақтарын бізбен бірге қоя бер!\",- (деңдер-деді.)
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿١٨﴾
Перғауын: \"Сені бала қып асырамадық па? Өміріңнен неше жыл арамызда болмадың ба?\"
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿١٩﴾
\"Ол қыларыңды қылдың. Сен нәсүкірлерденсің\" деді.
قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٢٠﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Мен ол істі істеген кезде, қателескен едім\" деді.
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢١﴾
\"Сондықтан сендерден қорқып, өздеріңнен қаштым. Ақыр Раббым, маған хикмет беріп, пайғамбарлардан қылды.\"
وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٢﴾
\"Сен Израил ұрпақтарын құл қылып, маған міндетсіген игілігің осы.\"
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٢٣﴾
(Перғауын): \"Әлемдердің Раббы дегенің немене?\",- деді.
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٢٤﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Егер анық сенетін болсаңдар, Ол; жер-көктің әрі екі арасындағылардың Раббы\" деді.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿٢٥﴾
(Перғауын) маңайындағыларға: \"Естімей отырсыңдар ма?\",- деді.
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Ол, сендердің де Раббыларың, бұрыңғы ата-бабаларыңның да Раббы\" деді.
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ﴿٢٧﴾
(Перғауын): \"Тақ осы сендерге жіберілген Пайғамбар, мүлде жынды\" деді.
قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Егер түсінетін болсаңдар, Ол; шығыс, батыстың және екі арасындағылардың Раббы\" деді.
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ﴿٢٩﴾
(Перғауын): \"Егер менен басқаны тәңір етіп алсаң, әрине сені түрмеге саламын.\",- деді.
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٠﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Егер саған ашық дәлел келтірсем де ме?\",- деді.
قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿٣١﴾
(Перғауын): \"Ал әкел. Егер шын айтушылардан болсаң\" деді.
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٣٢﴾
Сонда ол, таяғын тастады да сол уақытта көрнеу айдаһар болды.
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ﴿٣٣﴾
Тағы қолын шығарды. Ол, қараушыларга аппақ көрінді.
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴿٣٤﴾
(Перғауын) айналасындағы бастықтарга: \"Рас мынау, тым білгіш сиқыршы екен\" деді.
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿٣٥﴾
\"Сиқырымен жерлеріңнен шығарғысы келеді. Ал бұган не бұйырасыңдар?\"
قَالُوٓاْ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴿٣٦﴾
Олар: \"Бұны да туысын да тоқтата тұрып, қалаларга жинаушыларды жібер\" десті.
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ﴿٣٧﴾
\"Бүкіл білгіш сиқыршыларды саған әкелсін!\"
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٣٨﴾
Сонда белгілі күндегі орынға сиқыршылар жиналды.
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴿٣٩﴾
Адамдарға да: \"Сендер жиналдыңдар ма?\",- делінді.
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿٤٠﴾
(Ел): \"Егер жеңіске ие болса, әрине сиқыршыларға ереміз\" (десті.)
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿٤١﴾
Сиқыршылар келген сәтте, Перғауынға: \"Егер біз жеңсек, әрине бізге сыйлық бар емес пе?\",- деді.
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢﴾
(Перғауын): \"Я, рас сендер онда маған жақындардан боласыңдар\" деді.
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُواْ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٤٣﴾
Мұса (Ғ.С.) сиқыршыларга: \"Немене тастасаңдар қане тастаңдар\" деді.
فَأَلْقَوْاْ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
Сонда олар арқандарымен таяқтарын тастап: \"Перғауынның абыройы үшін біз жеңіске ие боламыз\" десті.
فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿٤٥﴾
Сонда Мұса (Ғ.С.) да таяғын тастады. Дереу ол, олардың жасанды нәрселерін жалмай бастады.
فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ﴿٤٦﴾
Сондықтан сиқыршылар сәждеге жығылды.
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾
\"Әлемнің Раббына иман келтірдік\" десті.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿٤٨﴾
\"Мұса мен Һарұнның Раббына.\"
قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٩﴾
(Перғауын) оларға: \"Мен сендерге рұхсат беруден бұрын оған иман келтірдіңдер ме? Рас ол сендерге сиқыр үйреткен үлкендерің екен. Енді білесіңдер; әлбетте қол-аяқтарыңды шадырлата кесемін, тіпті бәріңді асамын\" деді.
قَالُواْ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿٥٠﴾
(Сиқыршылар): \"Оқасы жоқ. Раббымызға қайтамыз\" деді.
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥١﴾
\"Расында біз сенгендердің алды болғандығымыздан, Раббымыздың қателерімізді жарылқауын үміт етеміз.\"
۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٥٢﴾
Мұса (Ғ.С.) ға: \"Құлдарымды түн қатырып әкет. Сөз жоқ, қуаланасыңдар\" деп уахи еттік.
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴿٥٣﴾
Сонда Перғауын қалаларға жинаушылар жіберді.
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾
\"Расында бұлар (Израил ұрпақтары) аз топ\" (деді.)
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾
\"Сонда да олар бізді ашуландыруда.\"
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾
\"Расында біз сақ бір топпыз.\"
فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٥٧﴾
Сөйтіп (Перғауындықтарды) бақшаларынан, бұлақтарынан шығардық.
وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٥٨﴾
Сондай-ақ қазыналарынан, салтанатты мекендерінен де.
كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾
Осылайша оларға Израил ұрпақтарын мұрагер қылдық.
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿٦٠﴾
Сонда олар, Израил ұрпақтарын күн шыға қуды.
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿٦١﴾
Екі топ бірін-бірі көрген сәтте, Мұса (Ғ.С.) ның жолдастары: \"Сөз жоқ, қолға түстік\" деді.
قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٦٢﴾
(Мұса Ғ.С.): \"Әсте, шынында Раббым бізбен бірге. Маған жол көрсетеді\" деді.
فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٦٣﴾
Мұса (Ғ.С.) ға: \"Таяғыңмен теңізді ұр!\",- деп уахи еттік. Сонда (теңіз) жарылып, әр бөлімі асқар таудай болды.
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ ﴿٦٤﴾
Артқыларды да сол жерге жақындаттық.
وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿٦٥﴾
Мұса (Ғ.С.) ны да онымен бірге болған адамдардың барлығын құтқардық.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿٦٦﴾
Сосын басқаларды суға батырдық.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٦٧﴾
Әрине бұнда ғибрат бар. Сонда да олардың көбі нанбады.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦٨﴾
Расында Раббың Ол, аса үстем, тым мейірімді.
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) оларға Ыбырайым (Ғ.С.) ның Қиссасын баян ет.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾
Сол уақытта ол әкесіне, еліне: \"Неменеге табынасыңдар?\",- деді.
قَالُواْ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ﴿٧١﴾
Олар: \"Бұттарға шоқынамыз, оларға мүлде мүлгудеміз\" деді.
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾
(Ыбырайым Ғ.С.): \"Олар шақырғандарыңда ести ме?\",- деді.
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾
\"Немесе олар сендерге пайда, зиян келтіре ала ма?\"
قَالُواْ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾
Олар: \"Жоқ, аталарымызды осылай істеген түрде таптық\" деді.
قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾
\"Ал енді неменеге табынғандарыңды көрдіңдер ме?\",- деді.
أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾
\"Сендер де бұрынғы аталарың да.\"
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾
\"Әлемдердің Раббынан басқа, олар менің дұшпаным.\"
ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾
\"Ол, мені жаратқан, маған тура жол көрсетеді.\"
وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾
\"Ол, маған жегізеді де ішкізеді.\"
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾
\"Ол, қашан ауырсам, маған шипа береді.\"
وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾
\"Ол, мені өлтіреді де сонсоң тірілтеді.\"
وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٨٢﴾
\"Ол сондай Алла, киямет күні қателерімді жарылқауын үміт етемін.\"
رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ﴿٨٣﴾
\"Раббым маған даналық беріп, мені игілерге қоса көр!\"
وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٨٤﴾
\"Мені кейінгі нәсілдердің тілінде де шынайы үлгі қыла көр!\"
وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨٥﴾
\"Мені, нығметті жаннаттьің мұрагерлерінен қыл!\"
وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٨٦﴾
\"Әкемді жарылқа! Өйткені ол, адасушылардан.\" (9-С. 114-А.)
وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧﴾
\"Қабырдан тұратын күні мені мүңайтпа!\"
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾
\"Ол күні, мал да балалар да пайда бермейді.\"
إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴿٨٩﴾
\"Бірақ кім Аллаға нағыз жүрекпен келсе ғана (пайда береді.)\"
وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾
Тақуаларға жаннат жақындатылады.
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾
Азғындарға тозақ көрсетіледі.
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾
Оларға: \"Табынатындарың қайда?\",- делінеді.
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣﴾
\"Алладан өзгелер, сендерге жәрдем ете ме? Яқи өздеріне жәрдем ете ала ма?\"
فَكُبْكِبُواْ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿٩٤﴾
Табынылғандар да азғындар да тозаққа етбетінен құлатылады.
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾
Ібілістің әскерлері де тұтас.
قَالُواْ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾
Олар онда былай деп таласады.
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٩٧﴾
\"Аллаға серт, адасқан-ақ екенміз ғой!\"
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾
\"Сендерді Әлемнің Раббына теңеуші едік.\"
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾
\"Бізді күнәкарлар-ақ адастырган екен.\"
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾
\"Енді біздің ешбір шапағатшымыз жоқ.\"
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴿١٠١﴾
\"Жан күйер достымыз да жоқ.\"
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢﴾
\"Әттең! Қайтарылсақ, иман келтіргендерден болар едік.\"
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾
Рас осы да бір ғибрат бар. Дегенмен олардың көбі иман келтірмеді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) расында Раббың тым үстем, аса мейірімді.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٠٥﴾
Нұх (Ғ.С.) тың елі де пайғамбарларды жасынға айналдырды.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٠٦﴾
Сол уақытта, олардың туысы Нұх (Ғ.С.): \"қорықпайсыңдар ма?\",- деді.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٠٧﴾
\"Рас мен сендер үшін сенімді бір Елшімін.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٠٨﴾
\"Енді Алладан қорқып, маған бағыныңдар.\"
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٠٩﴾
\"Бұған Сендерден ақы сұрамаймын, менің ақым әлемдердің Раббына тән.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١١٠﴾
\"Алладан қорқып, маған бағынындар.\"
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴿١١١﴾
Олар: \"Саған қор кісілер ерді деп, иман келтірейік пе?\",- десті.
قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿١١٢﴾
(Нұх Ғ.С.): \"Олардың не істегендерін білмеймін\" деді.
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿١١٣﴾
\"Егер сезетін болсаңдар, олардың есебі Раббыма тән.\"
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٤﴾
\"Иман келтіргендерді қумаймын.\"
إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١١٥﴾
\"Сондай-ақ мен ашық бір ескертушімін.\"
قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ﴿١١٦﴾
Олар: \"Әй Нұх! Егер тыйылмасаң, әрине таспен атқыланғандардан боласың\" деді.
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ﴿١١٧﴾
\"Раббым! Рас мені, елім жасынға шығарды\" деді.
فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٨﴾
\"Енді менімен олардың арасына нақ үкім бер! Мені де, мені мен бірге мүміндерді де құтқар!\"
فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١١٩﴾
Сонда оны да онымен бірге болғандарды да толы кемеде құтқардық.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ﴿١٢٠﴾
Сосың, кейін қалғандарды суға батырдық.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٢١﴾
Рас бұнда анық ғибрат бар. Сонда да олардың көбі сенбейді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٢﴾
Рас Раббың үстем де мейірімді.
كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾
Ғад елі де елшілерді жасынға шығарды.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
Сол уақытта оларға туыстары Һүд (Ғ.С.): \"Қорықпайсыңдар ма?\",- деді.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٢٥﴾
\"Рас сендерге сенімді Елшімін.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٢٦﴾
\"Алладан қорқып, маған бағыныңдар.\"
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٢٧﴾
\"Бұған сендерден ақы сұрамаймын. Ақым әлемдердің Раббына тән.\"
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ﴿١٢٨﴾
\"Әр төбеге әншейін ескерткіш құрылыс жасайсыңдар ма?\"
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿١٢٩﴾
\"Дүниеде мәңгі қалу үмітімен мықты сарайлар жасайсыңдар ма?\"
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿١٣٠﴾
\"Қашан ұстасаңдар, қатты зорекерлікпен ұстадыңдар!\" (Аямадыңдар!\" Ж.Б.М.)
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٣١﴾
\"Енді Алладан қорқып, маған бағыныңдар.\"
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿١٣٢﴾
\"Сендерді білген нәрселеріңмен қамтамасыз еткен Алладан қорқыңдар.\"
أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ ﴿١٣٣﴾
\"Сендерге малдар, балалар берді\"
وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤﴾
\"Бақшалар, бұлақтар берген (Алладан қорқыңдар).\"
إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٣٥﴾
\"Сендерге болатын ұлы күннің азабынан қорқамын.\"
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾
Олар: \"Сен уағыздасаң да уағыздамасаң да бізге бірдей\" десті.
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣٧﴾
\"Бұл бұрынғылардың ғана салты. (Яқи, бұл айтқандарыңды бұрынғылар да айтқан.)\"
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨﴾
\"Біз азапқа душар болмаймыз.\"
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٣٩﴾
Сонда олар оны жасынға айналдырды да оларды жоқ еттік. Расында бұнда бір өнеге бар. Дегенмен олардың көбі сенбеген еді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٤٠﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) Әрине Раббың Ол, тым үстем, ерекше мейірімді.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٤١﴾
Сәмүд елі де елшілерді жасынға айналдырды.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٤٢﴾
Сол уақытта туыстары Салих (Ғ.С.): \"Алладан қорықпайсыңдар ма?\",- деді
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٤٣﴾
\"Рас мен сендер үшін сенімді бір Елшімін.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٤٤﴾
\"Алладан қорқып, маған бағыныңдар.\"
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٤٥﴾
(Бұған сендерден ақы сұрамаймын. Менің ақым әлемдердің Раббына міндетті.\"
أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿١٤٦﴾
\"Сендер осы жерде бейбіт қала аласыңдар ма?\"
فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿١٤٧﴾
\"Бақшаларда, бұлақтарда.\"
وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ﴿١٤٨﴾
\"Егіндерде, жұмсақ қауашақты құрма ағаштарында?\"
وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ ﴿١٤٩﴾
\"Сондай-ақ таулардан ойып, шеберлікпен үй жасайсыңдар ма?\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٥٠﴾
\"Алладан қорқыңдар да маған бағыныңдар.\"
وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿١٥١﴾
\"Шектен шығушылардың әміріне бағынбаңдар.\"
ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿١٥٢﴾
\"Олар жер жүзінде бұзақылық істеп, түзушілік қылмайды.\"
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣﴾
Олар, Салих (Ғ.С.) қа: \"Шынында сен жадыланғандардансың\" десті.
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿١٥٤﴾
\"Сен біз сияқты ғана адамсың. Егер шыншыл болсаң, бір белгі әкел.\"
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿١٥٥﴾
(Салих Ғ.С.): \"Міне, белгі бір аруана. Су кезегі, бір күн оныкі де бір белгілі күн сендердікі\" деді.
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٥٦﴾
\"Оған жаман ниетпен соқтықпаңдар. Онда сендерді ұлы күннің апаты қолға алады\"
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُواْ نَٰدِمِينَ ﴿١٥٧﴾
Олар, оны өлтіріп, тастады да өкініште болды.
فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٥٨﴾
Сонда оларды апат қолға алды. Расында бұнда ғибрат бар. Олардың көбі сенбеген еді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٥٩﴾
Расында Раббың тым үстем, ерекше мейірімді.
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٦٠﴾
Лұт елі де елшілерді жасынға айналдырды.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٦١﴾
Сол уақытта туыстары Лұт (Ғ.С.): \"Қорықпайсыңдар ма?\",- деді.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٦٢﴾
\"Мен сендерге сенімді бір Елшімін.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٦٣﴾
\"Енді Алладан қорқыңдар да маған бой ұсыныңдар.\"
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٦٤﴾
\"Бұған сендерден ақы сұрамаймын. Менің ақым әлемдердің Раббына міндетті.\"
أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٦٥﴾
\"Дүниеде (қатындар тұрып,) еркектерге қосыласыңдар ма?\"
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿١٦٦﴾
\"Раббыларыңның сендер үшін жаратқан әйелдеріңді тастайсыңдар ма? Сендер асқынған елсіңдер.\"
قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ﴿١٦٧﴾
Олар: \"Әй Лұт! Егер тыйылмасаң, әлбетте (жұрттан) шығарыласың\" десті.
قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ﴿١٦٨﴾
Лұт (Ғ.С.): \"Әрине мен сендердің қылықтарыңнан жиіркенемін.\" деді.
رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٦٩﴾
\"Раббым, мені, семьямды бұлардың қылықтарынан құтқар!\"
فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٧٠﴾
Сонда оны да үй-ішін де тұтас құтқардық.
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿١٧١﴾
Жоқ болатындардың ішіндегі кемпірден басқа.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿١٧٢﴾
Сосын қалғандарды да жоқ еттік.
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٣﴾
Оларға жаңбыр жаудырдық. Ескерту берілгендердің жаңбыры нендей жаман!
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٧٤﴾
Рас бұнда бір ғибрат бар,Бірақ олардың көпшілігі иманға келмейді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٧٥﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) рас Раббың тым үстем, ерекше мейірімді.
كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧٦﴾
Әйке елі де елшілерді жасынға айналдырды.
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾
Сол уақытта оларға, Шұғайып (Ғ.С.): \"Қорықпайсыңдар ма?\",- деді.
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿١٧٨﴾
\"Рас мен сендерге сенімді бір елшімін.\"
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٧٩﴾
\"Енді Алладан қорқыңдар да маған бағыныңдар.\"
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٨٠﴾
\"Сендерден бұған ақы сұрамаймын. Менің ақым әлемдердің Раббына міндетті.\"
۞ أَوْفُواْ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ﴿١٨١﴾
\"Өлшеуді толықтаңдар да кемітушілерден болмаңдар.\"
وَزِنُواْ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ﴿١٨٢﴾
\"Тура таразымен тартыңдар.\"
وَلَا تَبْخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْاْ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿١٨٣﴾
\"Адамдардың нәрселерін кемітпеңдер (кісі хақысы жемеңдер) де жер жүзінде бұзақы болып, жүрмеңдер.\"
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٨٤﴾
\"Сендер және бұрыңғы нәсілдерді жаратқан Алладан қорқыңдар.\"
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٨٥﴾
Олар: \"Сен анық жадыланғансың.\" деді.
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ﴿١٨٦﴾
\"Сен біз құсаған ғана адамсың. Әрі сені өтірікшілерден деп, ойлаймыз.\"
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿١٨٧﴾
\"Егер шын айтушылардан болсаң, онда үстімізге аспанның бір кесегін түсір.\"
قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨٨﴾
(Шұғайып Ғ.С.): \"Раббым не істегендеріңді тағы жақсы біледі.\"
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٨٩﴾
Сонда олар оны жасынға шығарды да оларды түнек күннің апаты қолға алды. Рас ол, ірі бір күннің апаты еді.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٩٠﴾
Рас бұнда бір ғибрат бар. Олардың көбі сенбеген еді.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٩١﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) рас Раббың Ол, тым үстем, ерекше мейірімді.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٩٢﴾
Күдіксіз бұл Құран әлбетте әлемдердің Раббының түсіргені.
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴿١٩٣﴾
Оны сенімді РҰХ (Жебрейіл) келтірді.
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿١٩٤﴾
Ескертушілерден болуың үшін жүрегіңе қондырды.
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ﴿١٩٥﴾
Ап-ашық бір арап тілінде.
وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٩٦﴾
Рас ол, бұрынғылардың кітаптарында да бар еді.
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٩٧﴾
Израил ұрпақтарының ғалымдарының бұны білулері, олар үшін бір дәлел болмай ма? (28-С. 52-55-А.)
وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴿١٩٨﴾
Егер ол Құранды араптан басқа бір бөгдеге түсірсек те.
فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴿١٩٩﴾
Ол, бүны оларға оқыса да олар оған және сенбес еді.
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٢٠٠﴾
Осылайша Құранды күнәкарлардың жүректеріне қойдық. (Б.Р.) (Немесе күнәкарлардың жүректеріне қарсылық салдық. Ж.М.К.)
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٢٠١﴾
Күйзелтуші азапты көргенге дейін оған сенбейді.
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٠٢﴾
Азап Оларға, олар сезбеген түрде кенеттен келеді.
فَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿٢٠٣﴾
Сонда олар: \"Бізге бір мұрса берілер ме екен?\",- дейді.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿٢٠٤﴾
Ал сонда олар: Азабымыздың тездетілуін тілей ме?
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾
(Мұхаммед Ғ.С.): Көрдің бе? Оларды жылдарша қамтамасыз етсек те.
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ ﴿٢٠٦﴾
Сонсоң Оларға уәде етілген апат келсе.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾
Оларды пайдаланған нәрселері қорымайды.
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨﴾
Бір кентті жоқ еткен болсақ, әлбетте олар үшін ескертуші болған;
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٠٩﴾
Ескерту берілген. Зұлымдық қылушы емеспіз.
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ﴿٢١٠﴾
Бұл Құранды шайтандар түсірмеді.
وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٢١١﴾
Оларға лайық та емес. Шамалары да келмейді.
إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢﴾
Рас олар тыңдаудан мүлде ұзақтастырылған. (15-С. 17-18-А)
فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴿٢١٣﴾
(Мұхаммед Р.С.) Алламен бірге тәңір шақырма. Онда сен де азапқа ұшыраушылардан боласың.
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴿٢١٤﴾
Жақын ағайындарыңа ескерт!
وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢١٥﴾
Мүміндерден саган ергендерге қанатыңды жай.
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦﴾
Сонда егер олар өзіңе қарсы шықса, онда: \"Сендердің істегендеріңнен бездім\" де.
وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٢١٧﴾
Өте үстем, ерекше мейірімді Аллаға тәуекел ет.
ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٢١٨﴾
Ол, сені тіке түрған сәтте, көріп тұрады;
وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ﴿٢١٩﴾
Сәжде қылушылардың арасында айналып жүргеніңді де. Түңгі (Тәһажжүт намазына тұруыңды да басқа да тәһажжүт намазына тұргандарға айналуыңды да немесе жеке не жамағатпен тіке тұрып, рүкүғ, сәждеге көшіп, намаз оқуыңды Алла көреді. Ж.Б.М.К.Р.)
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٢٢٠﴾
Рас Ол Алла, әр нәрсені естуші, білуші.
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ﴿٢٢١﴾
Шайтандар кімге түседі, сендерге хабар берейін бе?
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴿٢٢٢﴾
Олар әрбір өтірікші, күнәкарға түседі.
يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ﴿٢٢٣﴾
Олар шайтандарға құлақ салады. Олардың көбі өтірікші.
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴿٢٢٤﴾
Ақындарға азғындар ереді.
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ﴿٢٢٥﴾
Рас олардың ойпаттарда қаңғып, жүргенін көрмедің бе?
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦﴾
Рас олар істемеген істерін айтады.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧﴾
Бірақ иман келтіріп, ізгі іс істегендер, Алланы көп зікір еткендер, зұлымдық көргеннен кейін кек алғандар басқа. Ол зұлымдық қылғандар, жақында қалай айналдырылатындарын біледі. (Бұл мүмін ақындар; Ғабдолла Рауаха ұлы, Хасан Сабит ұлы, Кәгап Закір ұлы, Кәғап Малік ұлы. Б.М.Р.)