English
Chinese
Spanish
Portuguese
Russian
Japanese
French
German
Italian
Hindi
Korean
Indonesian
Bengali
Albanian
Bosnian
Dutch
Malayalam
RomanianSurah As-Saaffat ( Those Ranges in Ranks )
Hebrew
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾
1 (שבועה במלאכים) הערוכים בשורות,
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾
2 המזהירים (את בני האדם) מלעשות מעשים רעים,
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾
3 והקוראים להזכיר:
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾
4 אכן אלוהכם הוא אחד,
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ﴿٥﴾
5 ריבון השמים והארץ ואשר ביניהם, והוא ריבון הזריחות.
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾
6 אנו עיטרנו את הרקיע הראשון בכוכבים,
وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾
7 ושמרנו עליו מפני כל השטנים המרדנים,
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾
8 כדי שלא יוכלו להקשיב בסתר לסודות הכנס העליון של המלאכים, מפני שאם הם ינסו הם יותקפו מכל עבר.
دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾
9 כך הם יגורשו, ואכן הם יסבלו מעונש נצחי.
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾
10 אלא מי שהעיף מבט, מיד יכה בו כוכב שביט בוער.
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾
11 אז שאל אותם: “מה קשה יותר לברוא, האם אותם או את כל אשר בראנו? אכן בראנו אותם מטין דביק”.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾
12 אבל, אתה מתפלא מהם והם מזלזלים בך,
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾
13 ואם יזכירו להם, לא ייזכרו,
وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾
14 ואם ראו כל אות, יזלזלו בו,
وَقَالُوٓاْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾
15 ויאמרו, “כי אין אלה אלא דברי קסם גלויים.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾
16 האם אחרי מותנו והיותנו עפר ועצמות, אכן נקום לתחייה?,
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾
17 וגם אבותינו הראשונים?”
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾
18 אמור: “אכן כן! ואתם עלובים ובזויים ״.
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾
19 ואכן רק תרועה אחת ואז עיניהם יראו.
وَقَالُواْ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾
20 ויאמרו: “אוי לנו! זה הוא יום הדין”.
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾
21 זה יום הפסיקה אשר הייתם לו מתכחשים.
۞ ٱحْشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُواْ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾
22 קבצו את אלה אשר קפחו וזוגותיהם, ואת אשר היו עובדים.
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾
23 מלבד אללה, והדריכו אותם בדרך המובילה שאולה
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾
24 העמידו אותם כי הם אחראים
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾
25 (ויאמר להם בזלזול): “מה לכם אשר לא תעזרו איש לרעהו?”
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾
26 אכן, היום הם נכנעים.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾
27 הם יפנו זה אל זה, וישאלו זה את זה.
قَالُوٓاْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾
28 ויאמרו: “אתם נהגתם לבוא אלינו מימין...”.
قَالُواْ بَل لَّمْ تَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾
29 ויאמרו להם: “לא זה אתם שלא האמנתם!
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ﴿٣٠﴾
30 לא הייתה לנו שום סמכות עליכם, כי אנשים רשעים הייתם.
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾
31 ועכשיו דברו של ריבוני יתקיים בצדק נגדנו, והנה אנחנו טועמים.
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ﴿٣٢﴾
32 התעינו אתכם כי אנו בעצמנו היינו תועים”.
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾
33 ביום ההוא, הם כולם יחלקו את העונש
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾
34 כך אנחנו מטפלים ברשעים!
إِنَّهُمْ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾
35 כי כאשר נאמר להם, אין אלוה מלבד אללה, הם הפנו את גבם בגאוותנות.
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾
36 ואמרו: “האם נעזוב את אלילינו בגלל משורר משוגע?”.
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾
37 אבל הוא אכן הביא את הצדק, ואישר את מה שהביאו השליחים שקדמו לו,
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُواْ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾
38 ואכן אתם תטעמו את העונש הכואב!
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾
39 ואתם לא תקבלו אלא את אשר הייתם עושים!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾
40 אלא עובדי אללה הנאמנים,
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤١﴾
41 להם תוענק פרנסה בשפע,
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾
42 ופירות, והם אכן יחיו בכבוד,
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾
43 בגני העדן העליונים,
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾
44 וינוחו על ספות, זה לצד זה,
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾
45 ויגישו להם גביעים המלאים במשקה ממעיין,
بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾
46 משקה לבן ותענוג לשותים.
لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾
47 אשר לא יערפל את חושיהם ולא יגרום להם לשכרות.
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿٤٨﴾
48 ואצלם תהיינה צנועות ונאות לעין,
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٤٩﴾
49 הן דומות לפנינים שמורות.
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾
50 ואז הם ייגשו זה אל זה בשאלות.
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿٥١﴾
51 ואחד מהם יגיד: אכן היה לי פעם ידיד
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾
52 אמר: ״ האם אתה מאמין בצדק.
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾
53 האם לאחר שנמות ונהיה לעפר ועצמות, בצדק נובא אל הדין?”
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾
54 ואז יגיד: “האם אתם רוצים להביט ?”
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾
55 ואז יביטו ויראו אותו עמוק בגיהינום.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾
56 אמר: “אני נשבע באללה! כמעט הובלת גם אותי אל החורבן
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾
57 אם לא היה חסדו של ריבוני, הייתי גם נזרק לגיהינום!”.
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾
58 (ואז הוא יגיד אל חבריו)”האם אנחנו לא נטעם עוד מוות,
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾
59 מלבד המוות הראשון? והאם כאן לא ניענש
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾
60 אכן, זה הוא הניצחון האדיר!”.
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ﴿٦١﴾
61 בדיוק לזה שואפים האנשים העושים את הטוב!
أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾
62 האם “עץ הזקום” עדיף על פני גן העדן?
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾
63 העץ אשר הועדנו כמבחן לרשעים
إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾
64 והוא עץ העולה ממעמקי השאול,
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ﴿٦٥﴾
65 פירותיו הם כמו ראשיהם של השטנים!
فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾
66 הם יאכלו מזה וימלאו בזה את בטנם.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٦٧﴾
67 ולאחר מכן הם ישתו מים רותחים,
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾
68 ולאחר מכן הם ודאי ישובו אל השאול.
إِنَّهُمْ أَلْفَوْاْ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾
69 הם גילו שאבותיהם תעו בדרך,
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾
70 ואז מיהרו ללכת בעקבותיהם.
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾
71 ובהחלט, קדמו להם הרבה אשר תעו בדרך
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾
72 וכבר שלחנו אליהם מזהירים.
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾
73 וראה מה היה סופם של המוזהרים,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾
74 פרט לעובדי אללה המסורים.
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾
75 וכבר קרא אלינו נוח, וכמה טובה הייתה תגובתנו!
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾
76 וחילצנו אותו ואת בני ביתו מהאסון האדיר,
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾
77 ועשינו כך שהצאצאים שלו יהיו היחידים הנשארים.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٧٨﴾
78 והשארנו את זכרו לדורות הבאים.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾
79 השלום הוא על נוח בין כל העולמים!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾
80 כך נגמול לצדיקים!
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾
81 כי הוא מעבדינו המאמינים
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿٨٢﴾
82 אחרי כן הטבענו את האחרים.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾
83 וגם בדרכו (המשיך) אברהם.
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾
84 הוא פנה לריבונו בלב שלם
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾
85 והוא אמר לאביו ולבני עמו: “מה זה הדבר הזה אשר אתם עובדים?”
أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾
86 האם אתם רוצים לעבוד שקר מלבד אללה?
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾
87 מה אתם חושבים על ריבון העולמים?
فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾
88 אז הוא הביט בכוכבים,
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾
89 ואז אמר: “אכן אני חולה!”
فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾
90 אז הם הפנו אליו את גבם והלכו משם.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾
91 והוא מיהר אל אליליהם ופנה אליהם בשאלה: “מדוע אינכם אוכלים,
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾
92 ולמה אינכם מדברים?”.
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾
93 ואז הוא התנפל עליהם ביד ימין.
فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾
94 בני עמו באו אליו בזעם.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾
95 אבל הוא אמר להם, “האם תעבדו את אשר תפסלו,
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
96 אף כי אללה ברא אתכם ואת מעשה ידיכם?”
قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾
97 הם אמרו: “בנו לו כבשן, השליכו אותו אל תוך האש!”
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾
98 הם רצו לפגוע בו, אך אנו העלבנו אותם!
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾
99 והוא אמר: “אני הולך אל ריבוני והוא ידריך אותי.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾
100 “ריבוני! הענק לי בן אשר יהיה מהצדיקים.
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾
101 אז בישרנו לו על בן סבלן.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾
102 וכאשר הוא הגיע לגיל אשר יכול לעבוד אתו, אמר: ״ הוי בני! ראיתי בשנתי (בחלום) כי עליי לזבוח אותך, הגד לי, מה דעתך?” אמר: “הוי אבי! עשה את מה שצווית לעשות, ואם ירצה אללה, תמצא אותי בין הסבלנים”
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾
103 וכאשר שניהם התמסרו לאללה, והניח את בנו על הפנים
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾
104 קראנו אליו: “הוי אברהם“
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾
105 כבר קיימת את החלום, ואכן אנחנו נגמול היטב לעושי הטוב”
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾
106 זה אכן היה ניסיון בהיר.
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠٧﴾
107 ואחר-כך פרינו אותו על-ידי זבח גדול (כבש).
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾
108 והשארנו לו זכר בדורות שאחריו,.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾
109 השלום והברכה יהיו על אברהם!
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾
110 כך נגמול לעושי הטוב!
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾
111 כי הוא מעבדינו המאמינים.
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾
112 כך בישרנו לו על יצחק, נביא מהצדיקים.
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿١١٣﴾
113 ובירכנו אותו ואת יצחק. חלק מצאצאיהם היו צדיקים גמורים, וחלק היו חוטאים גמורים.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١١٤﴾
114 ומחסדנו גם עשינו טובה למשה ואהרון,
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾
115 וחילצנו אותם ואת בני עמם מהאסון האדיר.
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾
116 עזרנו להם, ואז הם היו המנצחים.
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾
117 ונתנו להם את הספר המבואר
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾
118 והדרכנו אותם בדרך הישר,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١١٩﴾
119 והותרנו לשניהם זכר בדורות הבאים.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿١٢٠﴾
120 השלום והברכה על משה ואהרון!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾
121 כך אנחנו גומלים לעושי הטוב.
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾
122 שניהם (בצדק) היו מעבדינו הנאמנים.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾
123 גם אליהו היה אחד מהשליחים.
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾
124 והוא אמר לבני עמו: “האם לא תיראו את אללה?.
أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾
125 אתם עובדים את הבעל (אליל כנעני) ונוטשים את הטוב בבוראים,
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾
126 אללה ריבונכם, וריבון אבותיכם הראשונים?”
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾
127 אך הם כפרו בו, ולכן הם יצטרכו לתת את הדין.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾
128 חוץ מעבדי אללה הנאמנים.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾
129 והשארנו לו זכר בדורות שאחריו,
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾
130 השלום והברכה על אליהו!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾
131 כך נגמול למיטיבים.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾
132 והוא אכן היה מעבדינו הנאמנים.
وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾
133 וגם לוט הוא אחד השליחים.
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾
134 חילצנו אותו ואת בני ביתו,
إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾
135 חוץ מקשישה אשר נותרה עם הנענשים.
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾
136 לאחר מכן הכחדנו את כל השאר.
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾
137 אתם עוברים על פניהם ביום,
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾
138 ובלילה, הן, אינכם מבינים?.
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾
139 וגם יונה היה אכן אחד מהשליחים.
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾
140 הוא ברח אל האונייה העמוסה,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾
141 אז הם הפילו גורל, והוא זה שהפסיד (אז הם השליכו אותו מהאונייה)
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿١٤٢﴾
142 והלוויתן בלע אותו בעודו (יונה) מאשים את עצמו.
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾
143 ואם הוא לא היה מהמשבחים (את אללה),
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾
144 אז הוא היה נשאר בבטנו עד יום תחיית-המתים,
۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾
145 אז זרקנו אותו כשהוא חלש אל החוף החשוף,
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿١٤٦﴾
146 והצמחנו מעליו עץ קיקיון (דלעת).
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾
147 ואחר-כך שלחנו אותו להזהיר עיר שתושביה מאה אלף או יותר,
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿١٤٨﴾
148 והם האמינו, על כן נתנו להם ליהנות לזמן מה
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾
149 ושאל אותם “האם לריבונך הבנות ולהם הבנים?”
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾
150 האם בראנו את המלאכים נקבות והם היו עדים?.
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾
151 הרי זה אחד משקריהם כשהם אומרים:
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾
152 “אללה הוליד ילד”, ואכן הם משקרים!
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾
153 האם אללה העדיף את הבנות על הבנים?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾
154 מה קורה לכם הכיצד תשפטו?!
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾
155 האם לא היזכרו?
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥٦﴾
156 או שיש לכם הוכחה ברורה?
فَأْتُواْ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾
157 אם אתם אכן צודקים, הביאו את ספריכם שלכם!
وَجَعَلُواْ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾
158 (הם טוענים) כי קיימת שותפות בין אללה והשדים, אך השדים יודעים כי יובאו לדין (בפני אללה).
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾
159 ישתבח אללה ממה שמתארים אותו.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾
160 חוץ מעובדי אללה הנאמנים.
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾
161 אתם ומה שעובדים,
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾
162 לא תוכלו להדיח איש,
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾
163 מלבד אלה שעתידים להיצלות בגיהינום.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿١٦٤﴾
164 “לכל אחד מאתנו מקום קבוע,
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾
165 ואנו ערוכים שורות שורות,
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾
166 ואכן אנחנו המשבחים (את אללה)”.
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾
167 ואם נהגו לומר:
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾
168 “לו הייתה אתנו אזהרה מן הראשונים,
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾
169 כי אז היינו עובדי אללה הנאמנים”.
فَكَفَرُواْ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾
170 הן, הם התכחשו לו, ואחר כך יידעו.
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾
171 ואכן, כבר יצאה מילתנו אל עבדינו, השליחים,
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾
172 והובטח להם שהם ינצחו,
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾
173 וכי גדודינו הם אשר יגברו.
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٤﴾
174 לכן התרחק מהם לזמן־מה,
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾
175 וחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾
176 היבקשו אפוא לזרז את בוא עונשנו?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾
177 הן, אם יירד על חצרם, רע ומר יהיה יומם של המוזהרים.
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٨﴾
178 לכן התרחק מהם לזמן־מה,
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾
179 וחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם.
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾
180 ישתבח שם ריבונך, רב הכוח, הנעלה מעל לכל אשר מיחסים לו,
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾
181 ושלום על השליחים
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾
182 והתודה לאללה ריבון העולמים.